เมื่อ No Brand กลายเป็น New Status กับจิตวิทยาเบื้องหลังการไม่ซื้อของแพง
ปรากฏการณ์ที่เรากำลังเห็นบ่อยขึ้นในกลุ่มผู้บริโภครุ่นใหม่ ก็คือ การยืนมองกระเป๋าหรูหรือสนีกเกอร์แพงๆ โดยถึงแม้ลึกๆแล้วจะชอบและอยากได้ แต่ด้วยงบที่ไม่พอหรือไม่ก็ไม่อยากจ่ายแพงขนาดนั้น และแทนที่จะยอมรับตรงๆว่า “ไม่มีเงินซื้อ” พวกเขากลับเปลี่ยนวิธีพูดเป็น “ทำไมต้องจ่ายแพงแค่ค่าโลโก้” หรือ “ซื้อของถูกกว่าฉลาดกว่าเยอะ” โดยหากมองเผินๆแล้วมันก็อาจดูเหมือนว่าแค่ความชอบที่เปลี่ยนไป แต่หากเรามองในมุมจิตวิทยานั้น เราจะเริ่มพบคำตอบครับว่า พวกเขากำลังเปลี่ยนความคิดเพื่อปกป้องความรู้สึกตัวเอง โดยเปลี่ยนเรื่องเล่าในหัวจาก “ฉันซื้อไม่ไหว” เป็น “ฉันเลือกที่จะไม่ซื้อ” จนกลายเป็น “การไม่ใช้ของแพง แปลว่าฉันฉลาด” ซึ่งถือเป็นปรากฎการณ์ที่น่าสนใจมาก ในฐานะนักการตลาดและการสร้างแบรนด์
Psychology of Effort กับที่เหตุผลที่ยิ่งมีความพยายามก็ยิ่งมีคุณค่า
ในทางจิตวิทยานั้น ความพยายาม (Effort) ไม่ได้เป็นเพียงการออกแรงกาย หรือการใช้ความคิดอย่างหนักเท่านั้น แต่มันคือ สัญญาณสำคัญที่ใช้บ่งบอกมูลค่าของสิ่งที่เราได้รับ โดยเราจะพบเห็นปรากฏการณ์นี้ได้จากคำถามง่ายๆในชีวิตประจำวัน เช่น ทำไมมื้ออาหารที่เราลงมือปรุงเอง ถึงให้ความรู้สึกดีกว่าอาหารแบบเดียวกันที่สั่งผ่านแอปพลิเคชัน ทำไมผู้คนถึงหวงแหนของทำมือมากกว่าของที่ผลิตจากโรงงาน หรือทำไมความสำเร็จที่แลกมาด้วยความยากลำบาก จึงดูมีความหมายลึกซึ้งกว่าชัยชนะที่ได้มาอย่างง่ายดาย แต่อย่างไรก็ตาม แม้ความพยายามจะเป็นสิ่งที่สร้างความหมายให้แก่ชีวิต แต่ในขณะเดียวกันมันก็มีความย้อนแย้งในตัวเอง