การแบ่งกลุ่มเป้าหมาย (Audience Segmentation) กับการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ (Strategic Communication)
องค์กรส่วนใหญ่มักจะบอกว่าตนเองเข้าใจกลุ่มเป้าหมายเป็นอย่างดี โดยสามารถระบุรายละเอียดพื้นฐานได้อย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นช่วงอายุ เพศ ระดับรายได้ หรือที่อยู่อาศัย แต่ถึงกระนั้น การสื่อสารของพวกเขาก็ยังคงพลาดเป้าอยู่บ่อยครั้ง โดยหลายๆครั้งข้อความที่ส่งออกไปก็ถูกมองข้าม ความหมายก็ถูกตีความแบบผิดเพี้ยนไป หรือแม้แต่ความปรารถนาดี ก็อาจกลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในเชิงลบได้ ปัญหาที่เกิดขึ้นนี้อาจไม่ได้มาจากการขาดแคลนข้อมูล แต่อาจจะเกิดจากการวางจุดโฟกัสที่ผิดที่ผิดทาง เพราะในความเป็นจริงแล้ว การสื่อสารเชิงกลยุทธ์ (Strategic Communication) ไม่ได้ล้มเหลวเพราะแบรนด์ไม่รู้ว่ากลุ่มเป้าหมาย คือ “ใคร” (Who) แต่ล้มเหลวเพราะพวกเขาไม่เข้าใจว่ากลุ่มเป้าหมายมีวิธี “คิด ตีความ และตอบสนอง” (Think, Interpret, React) อย่างไรต่างหาก
From Message to Meaning จุดเปลี่ยนของการสื่อสารเชิงกลยุทธ์
หลายองค์กรมักตกหลุมของความเชื่อที่ว่า ความสำเร็จของการสื่อสารขึ้นอยู่กับ “ความชัดเจน” เพียงอย่างเดียว พวกเขาจึงทุ่มเททรัพยากรไปกับการขัดเกลาถ้อยคำ การใช้ภาษาที่เรียบง่าย การทำข้อความให้สั้นกระชับ หรือแม้แต่การสื่อสารซ้ำๆอย่างหนัก แต่ปัญหาการสื่อสารที่คลาดเคลื่อนก็ยังคงเกิดขึ้นไม่จบสิ้น ผู้รับสารยังคงเข้าใจเจตนารมณ์ผิดเพี้ยน แบรนด์ถูกตัดสินอย่างไม่เป็นธรรม และข้อความถูกนำไปตีความผิดบริบท
Strategic Storytelling กับวิธีเล่าเรื่องราวให้คนเปลี่ยนพฤติกรรม
คำว่า “การเล่าเรื่องราว” (Storytelling) กลายเป็นหนึ่งในคำที่ถูกนำมาใช้ จนกลายเป็นคำที่ฟุ่มเฟือยที่สุดในโลกของการสื่อสารและการตลาด ไม่ว่าจะเป็นแบรนด์ที่พยายามเล่าเรื่องราว ผู้นำที่พยายามแบ่งปันประสบการณ์ หรือแคมเปญต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของเรื่องราว แต่ทว่าเมื่ออารมณ์เหล่านั้นจางหายลง พฤติกรรมของผู้คนกลับยังคงอยู่ที่เดิม ซึ่งผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ก็คือ ผู้ฟังอาจรู้สึกมีแรงบันดาลใจแต่ไม่ได้ลงมือทำ จดจำเนื้อเรื่องได้แต่กลับลืมชื่อแบรนด์ หรือยอดการมีส่วนร่วมอาจพุ่งสูงขึ้นเพียงชั่วคราว แล้วหายไปโดยไม่สร้างผลกระทบที่ยั่งยืน