การแบ่งกลุ่มเป้าหมาย (Audience Segmentation) กับการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ (Strategic Communication)
องค์กรส่วนใหญ่มักจะบอกว่าตนเองเข้าใจกลุ่มเป้าหมายเป็นอย่างดี โดยสามารถระบุรายละเอียดพื้นฐานได้อย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นช่วงอายุ เพศ ระดับรายได้ หรือที่อยู่อาศัย แต่ถึงกระนั้น การสื่อสารของพวกเขาก็ยังคงพลาดเป้าอยู่บ่อยครั้ง โดยหลายๆครั้งข้อความที่ส่งออกไปก็ถูกมองข้าม ความหมายก็ถูกตีความแบบผิดเพี้ยนไป หรือแม้แต่ความปรารถนาดี ก็อาจกลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในเชิงลบได้ ปัญหาที่เกิดขึ้นนี้อาจไม่ได้มาจากการขาดแคลนข้อมูล แต่อาจจะเกิดจากการวางจุดโฟกัสที่ผิดที่ผิดทาง เพราะในความเป็นจริงแล้ว การสื่อสารเชิงกลยุทธ์ (Strategic Communication) ไม่ได้ล้มเหลวเพราะแบรนด์ไม่รู้ว่ากลุ่มเป้าหมาย คือ “ใคร” (Who) แต่ล้มเหลวเพราะพวกเขาไม่เข้าใจว่ากลุ่มเป้าหมายมีวิธี “คิด ตีความ และตอบสนอง” (Think, Interpret, React) อย่างไรต่างหาก
Apology vs Explanation vs Accountability กับดักอันตรายในการสื่อสารภาวะวิกฤต
แบรนด์ต่างๆไม่ได้ล่มสลายเพราะ “ความผิดพลาด” (Mistakes) แต่หลายครั้งก็เกิดการล่มสลายเพราะ “วิธีการตอบโต้” (Respond) ที่ผิดพลาดต่างหาก และเมื่อเกิดวิกฤตขึ้น เหล่าผู้นำมักจะตั้งคำถามทันทีว่า เราควรจะขอโทษไหม (Apology) ควรจะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นหรือเปล่า (Explanation) หรือเราควรจะแสดงความรับผิดชอบดี (Accountability) ความน่ากลัวที่แท้จริงไม่ใช่การนิ่งเฉย แต่คือ การเลือกใช้เครื่องมือตอบโต้ที่ผิดจังหวะ การขอโทษเร็วเกินไปอาจกลายเป็นการยอมรับความผิด ทั้งที่คุณยังไม่เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด การเร่งอธิบายเร็วเกินไปก็อาจฟังดูเหมือนการแก้ตัว และการพูดถึงความรับผิดชอบโดยไม่มีเนื้อหาสาระรองรับ ก็สามารถทำลายความน่าเชื่อถือลงได้ทันที
From Message to Meaning จุดเปลี่ยนของการสื่อสารเชิงกลยุทธ์
หลายองค์กรมักตกหลุมของความเชื่อที่ว่า ความสำเร็จของการสื่อสารขึ้นอยู่กับ “ความชัดเจน” เพียงอย่างเดียว พวกเขาจึงทุ่มเททรัพยากรไปกับการขัดเกลาถ้อยคำ การใช้ภาษาที่เรียบง่าย การทำข้อความให้สั้นกระชับ หรือแม้แต่การสื่อสารซ้ำๆอย่างหนัก แต่ปัญหาการสื่อสารที่คลาดเคลื่อนก็ยังคงเกิดขึ้นไม่จบสิ้น ผู้รับสารยังคงเข้าใจเจตนารมณ์ผิดเพี้ยน แบรนด์ถูกตัดสินอย่างไม่เป็นธรรม และข้อความถูกนำไปตีความผิดบริบท
Strategic Storytelling กับวิธีเล่าเรื่องราวให้คนเปลี่ยนพฤติกรรม
คำว่า “การเล่าเรื่องราว” (Storytelling) กลายเป็นหนึ่งในคำที่ถูกนำมาใช้ จนกลายเป็นคำที่ฟุ่มเฟือยที่สุดในโลกของการสื่อสารและการตลาด ไม่ว่าจะเป็นแบรนด์ที่พยายามเล่าเรื่องราว ผู้นำที่พยายามแบ่งปันประสบการณ์ หรือแคมเปญต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของเรื่องราว แต่ทว่าเมื่ออารมณ์เหล่านั้นจางหายลง พฤติกรรมของผู้คนกลับยังคงอยู่ที่เดิม ซึ่งผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ก็คือ ผู้ฟังอาจรู้สึกมีแรงบันดาลใจแต่ไม่ได้ลงมือทำ จดจำเนื้อเรื่องได้แต่กลับลืมชื่อแบรนด์ หรือยอดการมีส่วนร่วมอาจพุ่งสูงขึ้นเพียงชั่วคราว แล้วหายไปโดยไม่สร้างผลกระทบที่ยั่งยืน