เจาะ 13Ps Framework สำหรับธุรกิจส่งออก (Exporting Business)

การส่งออก (Exporting) เป็นหนึ่งในเส้นทางเชิงกลยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุด สำหรับธุรกิจในการขยายสู่ระดับสากล เข้าถึงกลุ่มลูกค้าใหม่ กระจายความเสี่ยง และสร้างการรับรู้ถึงแบรนด์ในระดับโลก แต่การส่งออกก็มีความซับซ้อนมากกว่าการค้าภายในประเทศอยู่หลายประการครับ เนื่องจากมันมีเรื่องเกี่ยวกับข้อบังคับ โลจิสติกส์ การเงินระหว่างประเทศ ความแตกต่างของตลาด รวมถึงเรื่องของวัฒนธรรม

เพื่อให้ธุรกิจประสบความสำเร็จ ธุรกิจก็จำเป็นต้องทำความเข้าใจหลักการ 4Ps ของการตลาด ควบคู่ไปกับ 9Ps เพิ่มเติมที่เฉพาะเจาะจงกับการส่งออก ซึ่งรวมกันแล้วเป็นหลักการ 13Ps ของการส่งออก ที่สมบูรณ์ สำหรับบริษัทที่เตรียมพร้อมเข้าสู่ตลาดโลก ซึ่งผมได้มีโอกาสอนผู้ประกอบการในหัวข้อ “Marketing Plan for Exporter” ภายใต้โครงการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ หลักสูตร “ความรู้เบื้องต้นในการประกอบธุรกิจส่งออก” ของสถาบันพัฒนาผู้ประกอบการการค้ายุคใหม่ (New Economy Academy – NEA) เลยถือโอกาสมาอธิบายถึง 13Ps Framework สำหรับการส่งออกกันในบทความนี้ครับ

4Ps สำหรับธุรกิจส่งออก (พื้นฐานของการตลาด)

1. ผลิตภัณฑ์ (Product) – ความพร้อมสู่ตลาดโลก

ผลิตภัณฑ์ (Product) เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญที่สุดของการส่งออก สินค้าของคุณต้องมีความเหมาะสมที่จะจำหน่าย ไม่เพียงแค่ลูกค้าภายในประเทศเท่านั้น แต่ยังรวมถึง “ตลาดระหว่างประเทศ” ซึ่งมีความต้องการ กฎระเบียบ และวัฒนธรรมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และการที่ผลิตภัณฑ์จะสามารถส่งออกได้สำเร็จนั้น ต้องผ่านการพิจารณาในประเด็นสำคัญต่างๆ ดังต่อไปนี้

• การปฏิบัติตามกฎระเบียบการส่งออก
  สินค้าต้องเป็นไปตามมาตรฐานที่เข้มงวดของประเทศปลายทาง เช่น ข้อบังคับขององค์การอาหารและยา (FDA) เครื่องหมาย CE (สำหรับยุโรป) มาตรฐานความปลอดภัยอาหาร (HACCP) กฎของสหภาพยุโรป (EU) และข้อบังคับเกี่ยวกับสารเคมีต่างๆ หากผลิตภัณฑ์ของคุณไม่สามารถผ่านการรับรองระดับโลกเหล่านี้ได้ เส้นทางการส่งออกก็จะล้มเหลวตั้งแต่เริ่มต้น
• ความชอบทางวัฒนธรรม
  คุณต้องปรับสินค้าให้เข้ากับรสนิยม สี ส่วนผสม หรือดีไซน์ที่แตกต่างกันไปตามแต่ละวัฒนธรรม เช่น รสชาติที่คนไทยชอบอาจไม่เป็นที่ยอมรับในบางประเทศ
• อายุการเก็บรักษาและความทนทาน
  สินค้าต้องมีอายุการเก็บรักษาที่ยาวนานพอสำหรับการขนส่งข้ามประเทศ และมีความทนทานต่อสภาพการขนส่งที่อาจรุนแรงและใช้เวลานาน
• มาตรฐานและใบรับรองทางเทคนิค
  การมีใบรับรองมาตรฐานเฉพาะทางเทคนิค จะช่วยให้เข้าถึงตลาดได้ง่ายขึ้น
• ความต้องการในการปรับปรุงเฉพาะที่
  อาจจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนสูตร ขนาด แรงดันไฟฟ้า รสชาติ หรือบรรจุภัณฑ์ ให้สอดคล้องกับมาตรฐานการใช้งานของประเทศผู้นำเข้า
• บริการหลังการขายและคู่มือการใช้งาน
  ต้องเตรียมเอกสารและบริการที่ชัดเจน สำหรับผู้บริโภคในภาษาและรูปแบบที่เหมาะสมกับท้องถิ่น

โดยหากผลิตภัณฑ์ของคุณไม่สามารถตอบสนองต่อมาตรฐานระดับโลกได้ การเดินทางสู่การส่งออกก็จะจบลงก่อนที่จะได้เริ่มต้น ซึ่งนั่นหมายถึงการลงทุนในการวิจัยและพัฒนา เพื่อทำให้ผลิตภัณฑ์ “พร้อมสำหรับการเป็นพลเมืองโลก” (Global Citizen) นั่นเอง

---

2. ราคา (Price) – กลยุทธ์การกำหนดราคาส่งออก

ราคา (Price) สำหรับการส่งออก มีความซับซ้อนกว่าการขายภายในประเทศอย่างมาก เพราะต้องครอบคลุมชั้นของต้นทุนที่หลากหลายและมากกว่าเดิม การกำหนดราคาที่ไม่ถูกต้องอาจทำให้เสียกำไร หรือทำให้สินค้าไม่สามารถแข่งขันในตลาดโลกได้ และในการกำหนดราคาส่งออกอย่างมีประสิทธิภาพ คุณต้องคำนึงถึงองค์ประกอบของต้นทุนที่จำเป็น ดังต่อไปนี้

• ค่าขนส่งระหว่างประเทศ
  ต้นทุนหลักในการนำสินค้าจากโรงงานไปยังประเทศปลายทาง
• ค่าประกันภัย
  การประกันความเสี่ยงของสินค้าที่อาจเสียหายหรือสูญหายระหว่างการขนส่ง
• อากรและภาษี
  ภาษีนำเข้า ภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือภาษีอื่นๆ ที่ประเทศปลายทางเรียกเก็บ
• ค่าธรรมเนียมพิธีการศุลกากร
  ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการผ่านด่านศุลกากร
• ส่วนต่างของผู้นำเข้าและผู้ค้าปลีก
  กำไรที่ต้องเผื่อให้ตัวแทนจำหน่ายและร้านค้าปลีกในต่างประเทศ ซึ่งมักจะมีสัดส่วนสูงกว่าในประเทศ
• กลยุทธ์การกำหนดราคาในท้องถิ่น
  คุณต้องพิจารณาว่าคู่แข่งตั้งราคาไว้ที่ใด และอำนาจซื้อ (Purchasing Power) ของผู้บริโภคในตลาดนั้นเป็นอย่างไร
• งบประมาณส่งเสริมการขาย
  งบที่ใช้ในการทำตลาดและจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายในตลาดใหม่
• ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
  การเปลี่ยนแปลงของค่าเงินอาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อกำไรที่ได้รับ ทำให้ต้องมีการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน
• ข้อกำหนดทางการค้าสากล
  ต้องกำหนดเงื่อนไขการส่งมอบที่ชัดเจน เช่น EXW (Ex Works), FOB (Free On Board), CIF (Cost, Insurance, and Freight) หรือ DDP (Delivered Duty Paid) เนื่องจากเงื่อนไขเหล่านี้ กำหนดความรับผิดชอบและต้นทุนที่ผู้ขายหรือผู้ซื้อต้องรับภาระ

นอกจากต้นทุนแล้ว คุณต้องพิจารณาตำแหน่งของผลิตภัณฑ์ในตลาดปลายทางด้วยว่า สินค้าของคุณจะเข้าสู่ตลาดในฐานะสินค้า พรีเมียม (Premium) มาตรฐาน (Standard) หรือเน้น ความคุ้มค่า (Value) เพราะตลาดแต่ละแห่งมีวิธีการวางตำแหน่งราคาที่แตกต่างกันออกไป การตั้งราคาให้เหมาะสมกับภาพลักษณ์และต้นทุนทั้งหมด จึงเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสามารถในการแข่งขัน

---

3. ช่องทางจัดจำหน่าย (Place) – การเข้าถึงลูกค้าในต่างประเทศ

ช่องทางจัดจำหน่าย (Place) ในบริบทของการส่งออกหมายถึง วิธีการและเส้นทางที่ผลิตภัณฑ์ของคุณจะเดินทางไปถึงมือลูกค้าในต่างประเทศ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่กำหนดความสามารถในการมองเห็นแบรนด์ (Brand Visibility) ปริมาณการขาย (Sales Volumes) และความยั่งยืนในระยะยาว (Long-term Sustainability) โดยการเลือกรูปแบบช่องทางจัดจำหน่ายที่เหมาะสมถือก็เป็นกลยุทธ์สำคัญ เพราะแต่ละโมเดลจะมีผลกระทบต่อการควบคุมราคา การทำตลาด และความเสี่ยงที่แตกต่างกัน ดังนี้

• ผู้นำเข้าหรือตัวแทนจำหน่าย
  เป็นโมเดลที่พบบ่อยที่สุดโดยผู้นำเข้าจะซื้อสินค้าจากคุณ และรับผิดชอบการกระจายสินค้า การตลาด และการปฏิบัติตามกฎหมายในประเทศของตน
• ผู้ค้าส่งในท้องถิ่น
  เหมาะสำหรับสินค้าที่ต้องการการกระจายวงกว้าง โดยผู้ค้าส่งจะนำสินค้าไปกระจายต่อยังร้านค้าปลีก
• เครือข่ายร้านค้าปลีก
  การขายตรงให้กับร้านค้าปลีกขนาดใหญ่ หรือซูเปอร์มาร์เก็ตในต่างประเทศ เหมาะสำหรับแบรนด์ที่มีอำนาจต่อรองสูง
• แพลตฟอร์ม E-Commerce ระหว่างประเทศ
  เช่น Amazon, eBay หรือแพลตฟอร์มเฉพาะทาง โดยการใช้ช่องทางดิจิทัล จะช่วยให้เข้าถึงผู้บริโภคได้โดยตรง (D2C)
• การจัดส่งข้ามพรมแดนโดยตรง
  การจัดส่งสินค้าโดยตรงจากประเทศผู้ส่งออก ไปยังผู้บริโภคปลายทาง (Cross-border) มักใช้ร่วมกับการขายผ่าน E-Commerce
• ตัวแทนในพื้นที่
  ทำหน้าที่เป็นตัวแทนขายที่ได้รับค่าคอมมิชชัน โดยไม่ถือครองสินค้า (Non-Stocking)
• พันธมิตรเชิงกลยุทธ์ที่มีการดำเนินงานในตลาด
  การร่วมมือกับบริษัทที่มีผลิตภัณฑ์เสริมกัน (Complementary Products) และมีช่องทางจำหน่ายที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว

---

4. การส่งเสริมการขาย (Promotion) – การสื่อสารที่อ่อนไหวทางวัฒนธรรม

การส่งเสริมการขาย (Promotion) ในบริบทของตลาดโลก ถือว่ามีความละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก โดยการส่งเสริมการขายที่มีประสิทธิภาพไม่ได้หมายถึงการใช้แคมเปญเดียวกับในประเทศ แต่ต้องอาศัย “ความอ่อนไหวทางวัฒนธรรม” (Cultural Sensitivity) และ “การปรับการสื่อสารให้เข้ากับท้องถิ่น” (Localized Communication) อย่างแท้จริง โดยการดำเนินการส่งเสริมการขายในระดับโลกอย่างรอบด้าน ควรครอบคลุมองค์ประกอบสำคัญๆ ดังต่อไปนี้

• การปรับใช้ภาษาท้องถิ่น
  การแปลข้อความโฆษณาที่ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนภาษา แต่ต้องมั่นใจว่าข้อความนั้นสื่อความหมายได้ถูกต้อง ถูกสำนวน และหลีกเลี่ยงการใช้คำ ที่อาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดหรือเป็นเชิงลบในวัฒนธรรมนั้น
• วันหยุดและฤดูกาลจับจ่ายในท้องถิ่น
  แคมเปญส่งเสริมการขายต้องสอดคล้องกับเทศกาลสำคัญ วันหยุดประจำชาติ หรือช่วงเวลา ที่ผู้บริโภคมีกำลังซื้อสูงของตลาดนั้นๆ
• แพลตฟอร์ม Social Media เฉพาะตลาด
  การเลือกช่องทางโซเชียลมีเดียที่เหมาะสมมีความสำคัญมาก เช่น การใช้ WeChat ในจีน Line ในญี่ปุ่นและไทย หรือ TikTok / Instagram ในตลาดประเทศแถบตะวันตก โดยหากใช้แพลตฟอร์มที่ผิดประเภท ก็จะทำให้เข้าไม่ถึงกลุ่มเป้าหมายได้
• KOLs และ Influencer ระดับโลก
  การใช้บุคคลที่มีชื่อเสียงหรือผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น (Key Opinion Leaders) มาช่วยในการรีวิวหรือโปรโมตสินค้า จะสร้างความน่าเชื่อถือและการรับรู้ในตลาดใหม่ได้รวดเร็ว
• กฎหมายสื่อและโฆษณาในท้องถิ่น
  ต้องตรวจสอบกฎหมายการโฆษณาอย่างเคร่งครัด เช่น ข้อจำกัดในการโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ อาหารเสริม หรือผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์
• สิ่งที่ควรทำและไม่ควรทำทางวัฒนธรรม
  การหลีกเลี่ยงสัญลักษณ์ สี หรือภาพ ที่อาจถือว่าไม่เหมาะสมหรือเป็นสิริมงคลในบางวัฒนธรรม
• การเล่าเรื่องราวของแบรนด์เฉพาะประเทศ
  การปรับเรื่องราวของแบรนด์ (Brand Story) ให้เข้ากับความเชื่อ ค่านิยม และแรงบันดาลใจของผู้บริโภคในประเทศนั้นๆ

กลยุทธ์การส่งเสริมการขายที่แข็งแกร่ง คือ การ ผสานรวมอัตลักษณ์ของแบรนด์ระดับโลก” (Global Brand Identity) เข้ากับความเกี่ยวข้องในระดับท้องถิ่น (Local Relevance) เพื่อให้แบรนด์เข้าถึงและเป็นที่ยอมรับในใจผู้บริโภคต่างชาติครับ

9Ps สำหรับธุรกิจส่งออก (กระบวนการและรากฐานเชิงกลยุทธ์)

5. การชำระเงิน (Payment) – การจัดการความเสี่ยงทางการเงินระหว่างประเทศ

การชำระเงิน (Payment) สำหรับการส่งออก ถือว่ามีความเสี่ยงที่สูงกว่าและมีกลไกที่ซับซ้อน กว่าธุรกรรมภายในประเทศอย่างมาก เนื่องจากเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงด้านเครดิต (Credit Risk) ความเสี่ยงด้านการไม่ชำระเงิน (Non-payment Risk) และความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน (Foreign Currency Volatility) ดังนั้น การจัดการเงื่อนไขการชำระเงินที่ดีจึงเป็นสิ่งสำคัญ ในการปกป้องกระแสเงินสดและลดความเสี่ยงดังกล่าว โดยมีรูปแบบการชำระเงิน ดังนี้

• L/C (Letter of Credit) – หนังสือรับรองการชำระเงิน
  เป็นวิธีการที่ “ปลอดภัยที่สุด” สำหรับผู้ขาย (ผู้ส่งออก) เนื่องจากธนาคารของผู้ซื้อ จะออกเอกสารรับประกันการชำระเงิน เมื่อผู้ขายส่งมอบเอกสารการขนส่งที่ถูกต้องตามเงื่อนไขที่กำหนด แต่ก็มีขั้นตอนที่ซับซ้อนและใช้เวลาดำเนินการนานกว่า รวมถึงมีค่าธรรมเนียมค่อนข้างสูง
• T/T (Telegraphic Transfer) – การโอนเงินทางโทรเลข
  เป็นวิธีการที่ “รวดเร็วที่สุด” (โดยเฉพาะหากเป็นการโอนเงินสดล่วงหน้า) แต่ก็มี “ความเสี่ยงสูงกว่า” หากเป็นการตกลงโอนเงินภายหลังการส่งมอบสินค้า (เพราะไม่มีการค้ำประกันจากธนาคาร) แต่จะมีความเสี่ยงต่ำสุด หากได้รับชำระเงินเต็มจำนวนก่อนจัดส่ง (Advance T/T)
• O/A (Open Account) – การชำระเงินแบบเปิดบัญชี
  ผู้ขายจัดส่งสินค้าและเอกสารการค้าให้ผู้ซื้อก่อน แล้วให้ผู้ซื้อชำระเงินตามที่กำหนดไว้ในอนาคต (เช่น 30, 60 หรือ 90 วัน) แต่ควรใช้สำหรับ “คู่ค้าที่เชื่อถือได้เท่านั้น” หรือใน “ตลาดที่มีความเสี่ยงต่ำ” เพราะมีความเสี่ยงสูงมากที่ผู้ซื้อจะไม่ชำระเงิน
• D/P (Document Against Payment) – เอกสารเรียกเก็บเงินเมื่อชำระเงิน
  เป็นการเรียกเก็บเงินผ่านธนาคาร โดยธนาคารของผู้ซื้อจะส่งมอบเอกสารที่จำเป็นสำหรับการรับสินค้า (เช่น B/L) ให้แก่ผู้ซื้อต่อเมื่อผู้ซื้อได้ชำระเงินตามจำนวนเต็มแล้ว

โดยนอกจากรูปแบบการชำระเงินข้างต้นแล้ว ผู้ส่งออกควรใช้เครื่องมือบริหารความเสี่ยงทางการเงิน ดังนี้

• บริการ Escrow (Escrow Service)
  บุคคลที่สามที่เป็นกลาง (Third Party) จะถือเงินไว้ จนกว่าจะมีการปฏิบัติตามเงื่อนไขการซื้อขายครบถ้วน
• ประกันสินเชื่อทางการค้า (Trade Credit Insurance)
  การประกันความเสี่ยงจากการไม่ชำระเงินของผู้ซื้อ ซึ่งช่วยคุ้มครองความสูญเสีย ในกรณีที่ผู้ซื้อล้มละลายหรือปฏิเสธการชำระเงิน
• การป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน (Currency Hedging)
  การใช้เครื่องมือทางการเงิน เช่น Forward Contracts เพื่อกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า ทำให้สามารถล็อกกำไรและป้องกันความเสี่ยง จากความผันผวนของค่าเงินได้

---

6. นโยบาย (Policy) – กฎเกณฑ์การค้าและข้อบังคับภาครัฐ

นโยบาย (Policy) ในบริบทของการส่งออก หมายถึง กฎระเบียบของรัฐบาล ข้อบังคับทางการค้า และนโยบายการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ภายในของบริษัททั้งหมดที่เกี่ยวข้อง โดยการทำความเข้าใจและปฏิบัติตามนโยบายเหล่านี้ เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งเพราะความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย อาจนำไปสู่ความล่าช้าที่มีค่าใช้จ่ายสูง การถูกยึดสินค้า หรือการถูกสั่งห้ามการนำเข้าได้เลย โดยมีประเด็นพิจารณานโยบายการส่งออกที่สำคัญๆ ดังนี้

• ข้อตกลงทางการค้า (Trade Agreements)
  การใช้ประโยชน์จากข้อตกลงการค้าเสรี (Free Trade Agreement – FTA) ซึ่งสามารถช่วยลดภาษีนำเข้า (Tariffs) หรือยกเว้นภาษีสำหรับสินค้าของคุณได้ ดังนั้น การทำความเข้าใจกฎว่าด้วยแหล่งกำเนิดสินค้า (Rules of Origin) จึงเป็นสิ่งจำเป็น
• อุปสรรคทางภาษีและไม่ใช่ภาษี (Tariff and Non-tariff Barriers)
  การรับทราบเกี่ยวกับอากรนำเข้า รวมถึงอุปสรรคที่ไม่ใช่ภาษี เช่น มาตรฐานทางเทคนิค (TBT) หรือมาตรการสุขอนามัยและสุขอนามัยพืช (SPS) ที่อาจเป็นข้อจำกัดในการเข้าสู่ตลาด
• ข้อจำกัดการนำเข้า (Import Restrictions)
  ข้อห้ามหรือข้อจำกัดที่เกี่ยวข้องกับส่วนผสม สารเคมี หรือความอ่อนไหวทางวัฒนธรรมในผลิตภัณฑ์ของคุณ (เช่น ข้อจำกัดเกี่ยวกับเนื้อสัตว์ / แอลกอฮอล์ในประเทศมุสลิม)
• กฎระเบียบของรัฐบาลท้องถิ่น (Local Government Regulations)
  กฎหมายเฉพาะในแต่ละรัฐหรือเขตการปกครองในประเทศปลายทาง ซึ่งอาจแตกต่างกันไป
• นโยบายความเสี่ยงและการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ภายในของบริษัท (Internal Risk and Compliance Policies)
  การกำหนดมาตรฐานภายในของบริษัท เพื่อให้มั่นใจว่าการดำเนินการส่งออก เป็นไปตามกฎหมายต่อต้านการทุจริตและการค้าที่เป็นธรรม
• มาตรการคว่ำบาตรระหว่างประเทศ (International Sanctions)
  การตรวจสอบรายชื่อประเทศ องค์กร หรือบุคคลที่ถูกคว่ำบาตร เพื่อหลีกเลี่ยงการทำธุรกรรมที่ผิดกฎหมาย
• กฎหมายความปลอดภัยและการติดฉลากเฉพาะประเทศ (Country-specific Safety and Labeling Laws)
  ข้อกำหนดที่เข้มงวดเกี่ยวกับการแสดงส่วนผสม วันหมดอายุ คำเตือน และการใช้ภาษาบนฉลากสินค้า

การทำความเข้าใจและจัดการกับ หลักการและนโยบายอย่างละเอียดรอบคอบ ถือเป็นพื้นฐานสำคัญในการลดความเสี่ยงทางกฎหมาย และสร้างความน่าเชื่อถือในเวทีการค้าระหว่างประเทศได้

---

7. บุคลากร (Personnel / People) – ทีมงานเฉพาะทางสำหรับธุรกิจโลก

บุคลากร (Personnel / People) เน้นย้ำให้เห็นว่า การส่งออกไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของสินค้าและกลยุทธ์ แต่เป็นเรื่องของผู้เชี่ยวชาญที่มีความเข้าใจ ในความซับซ้อนของธุรกิจระดับโลก การมีทีมงานที่เหมาะสม จะช่วยให้การดำเนินงานระหว่างประเทศมีความน่าเชื่อถือ สามารถขยายขนาดได้ (Scalable) และมีความยั่งยืนมากขึ้น โดยบทบาทบุคลากรสำคัญๆที่จำเป็นสำหรับการส่งออก ก็มีดังนี้

• ผู้จัดการการส่งออก
  ผู้ที่รับผิดชอบภาพรวมของกระบวนการส่งออกทั้งหมด ตั้งแต่การวางแผนไปจนถึงการดำเนินการและการกำกับดูแล
• ทีมขายระหว่างประเทศ
  ผู้ที่เข้าใจตลาดและวัฒนธรรมต่างชาติ ที่สามารถเจรจาต่อรอง และสร้างความสัมพันธ์กับผู้ซื้อในประเทศต่างๆได้
• ผู้เชี่ยวชาญด้านการปฏิบัติตามกฎหมายและข้อบังคับ
  ผู้ที่ดูแลให้สินค้าและกระบวนการทางธุรกิจ ให้เป็นไปตามกฎหมายและมาตรฐานของประเทศผู้นำเข้าทั้งหมด เพื่อหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดด้านนโยบาย
• ผู้เชี่ยวชาญด้านโลจิสติกส์และค่าขนส่ง
  ผู้ที่มีความรู้ด้านการขนส่งข้ามพรมแดน และการจัดการเอกสาร เพื่อให้มั่นใจว่าสินค้าจะถูกจัดส่งอย่างมีประสิทธิภาพและตรงเวลา
• ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินและการชำระเงินระหว่างประเทศ
  ผู้ที่ดูแลการจัดการความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน และวิธีการชำระเงินที่ซับซ้อน เช่น L/C และ T/T
• ฝ่ายสนับสนุนลูกค้าหลายภาษา
  ทีมที่สามารถให้บริการและตอบข้อสงสัยของลูกค้าในภาษาท้องถิ่น เพื่อสร้างความพึงพอใจและความภักดีต่อแบรนด์
• นักวิจัยตลาด
  ผู้ที่ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับความต้องการของลูกค้าในตลาดเป้าหมาย ที่ช่วยในการปรับผลิตภัณฑ์ (Product) และการส่งเสริมการขาย (Promotion)
• ตัวแทนท้องถิ่นหรือทูตของแบรนด์
  บุคคลที่ทำหน้าที่เป็นหน้าตาของแบรนด์ในตลาดต่างประเทศ เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือและความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งกับคู่ค้าในท้องถิ่น

บุคลากรที่มีความสามารถเฉพาะทางเหล่านี้ คือ กลไกสำคัญที่ทำให้การดำเนินงานระหว่างประเทศ มีความน่าเชื่อถือ สามารถขยายขนาดธุรกิจไปทั่วโลกได้ และสร้างความยั่งยืนในระยะยาว

---

8. การวางแผน (Planning) – แผนที่นำทางสู่ความสำเร็จในการส่งออก

การวางแผน (Planning) คือ รากฐานสำคัญของความสำเร็จ โดยหากส่งออกโดยไม่มีการวางแผนที่รัดกุม ก็จะเป็นการนำไปสู่ “เส้นทางสั้นๆที่นำไปสู่ความหายนะ” เนื่องจากการส่งออกไม่ใช่การทดลอง แต่เป็นการปฏิรูปธุรกิจที่ต้องใช้ทรัพยากรและความมุ่งมั่นในระยะยาว ดังนั้น การวางแผนการส่งออกที่มีประสิทธิภาพ จะต้องครอบคลุมองค์ประกอบหลักที่เชื่อมโยงทุกๆ P เข้าด้วยกัน ดังนี้

• กลยุทธ์และวัตถุประสงค์การส่งออก
  กำหนดวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนว่า ต้องการให้ธุรกิจเติบโตไปในทิศทางใดผ่านการส่งออก และกำหนดเป้าหมายเชิงปริมาณ (เช่น ส่วนแบ่งการตลาด ยอดขาย) และเชิงคุณภาพ (เช่น การรับรู้แบรนด์) ในแต่ละปี
• การเลือกประเทศเป้าหมาย
  วิเคราะห์ศักยภาพของตลาด (Market Potential) ความง่ายในการทำธุรกิจ (Ease of Doing Business) ความเสี่ยงด้านนโยบาย (Policy) และความเหมาะสมของ Product กับความต้องการของผู้บริโภคในประเทศนั้นๆ
• รูปแบบการเข้าสู่ตลาด
  กำหนดว่าสินค้าจะเข้าสู่ตลาดอย่างไร (เช่น ใช้ตัวแทนจำหน่าย ตั้งสำนักงานเอง หรือขายผ่าน E-commerce) ซึ่งเกี่ยวข้องโดยตรงกับหลักการ Place
• การพยากรณ์ความต้องการ
  คาดการณ์ปริมาณความต้องการซื้อ ในตลาดเป้าหมายอย่างแม่นยำ เพื่อวางแผนการผลิตและการสั่งซื้อวัตถุดิบ
• การวางแผนกำลังการผลิต
  ประเมินว่ากำลังการผลิตปัจจุบัน เพียงพอต่อความต้องการที่เพิ่มขึ้นจากการส่งออกหรือไม่ หากไม่พอต้องวางแผนการลงทุน เพื่อขยายโรงงานหรือปรับปรุงกระบวนการผลิต
• การวางแผนโลจิสติกส์
  การวางแผนการขนส่ง การจัดเก็บ การประกันภัย และการจัดทำเอกสารอย่างละเอียดถี่ถ้วน เพื่อให้สอดคล้องกับเงื่อนไขต่างๆและลดต้นทุน
• แผนบริหารจัดการความเสี่ยง
  ระบุและวางแผนการรับมือกับความเสี่ยงหลัก เช่น ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน ความเสี่ยงด้านกฎหมาย หรือความเสี่ยงทางการเมือง
• แผนการลงทุนและงบประมาณ
  จัดสรรงบประมาณที่จำเป็นสำหรับการวิจัยตลาด การปรับปรุงผลิตภัณฑ์ (Product) ค่าใช้จ่ายด้านการส่งเสริมการขาย (Promotion) และค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานในช่วงเริ่มต้น
• แผนงานหลายปี
  จัดทำตารางเวลาที่ชัดเจนสำหรับโครงการในระยะ 3-5 ปี เพื่อให้ทุกฝ่ายในองค์กร สามารถติดตามและบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ร่วมกัน

การวางแผนที่แข็งแกร่งเป็นเหมือนพิมพ์เขียว ที่ช่วยให้บริษัทสามารถดำเนินการส่งออกได้อย่างมีทิศทาง ลดความไม่แน่นอน และเพิ่มโอกาสในการทำกำไรในตลาดโลกได้

---

9. เอกสาร (Paperwork) – หัวใจสำคัญของการเดินพิธีการศุลกากร

เอกสาร (Paperwork) เน้นย้ำว่าการส่งออกเกี่ยวข้องกับเอกสาร ที่ต้องใช้มากกว่าการค้าภายในประเทศหลายเท่าตัว ความถูกต้องและครบถ้วนของเอกสารเป็นเรื่องสำคัญที่สุด ในกระบวนการส่งออกและนำเข้า เนื่องจากหากเอกสารที่ขาดหายไปเพียงฉบับเดียว ก็สามารถหยุดตู้คอนเทนเนอร์ของคุณ ไม่ให้ออกจากประเทศผู้ส่งออกหรือเข้าสู่ประเทศผู้นำเข้าได้ การจัดการเอกสารอย่างมีประสิทธิภาพ จึงเป็นสิ่งจำเป็นในการปฏิบัติตามหลักการของนโยบาย (Policy) และด้านโลจิสติกส์ (Logistics) โดยเอกสารสำคัญๆในการส่งออกหลักๆ ก็มีดังนี้

• ใบกำกับสินค้าเชิงพาณิชย์
  เป็นเอกสารการขายที่ใช้ในการคำนวณภาษีนำเข้า และภาษีมูลค่าเพิ่มที่ประเทศปลายทาง
• รายการบรรจุหีบห่อ
  แสดงรายละเอียดของสินค้าที่บรรจุในแต่ละหีบห่อ (เช่น น้ำหนัก ขนาด และปริมาณ) เพื่อให้ศุลกากรสามารถตรวจสอบสินค้าได้ง่าย
• ใบรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า
  ใช้เพื่อยืนยันว่าสินค้าผลิตในประเทศใด หากประเทศผู้ซื้อมีข้อตกลงการค้าเสรี (FTA) กับประเทศผู้ขาย เอกสารนี้จะช่วยให้ผู้ซื้อได้รับสิทธิประโยชน์ด้านภาษี
• ใบตราส่งสินค้าทางเรือ หรือใบตราส่งสินค้าทางอากาศ
  เป็นสัญญาการขนส่งระหว่างผู้ส่งออกและผู้ขนส่ง และเป็นเอกสารแสดงความเป็นเจ้าของสินค้าที่สำคัญที่สุด
• เอกสารประกันภัย
  เป็นหลักฐานการประกันภัยความเสี่ยงของสินค้า ที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการขนส่งทางทะเลหรือทางอากาศ
• ใบอนุญาตนำเข้า
  เอกสารที่แสดงว่าผู้ซื้อได้รับอนุญาตให้นำเข้าสินค้าประเภทนั้นๆ เข้าสู่ประเทศได้แล้ว
• ใบรับรองคุณภาพ
  เช่น ใบรับรองสุขอนามัย (Health Certificate) ใบรับรองสุขอนามัยพืช (Phytosanitary Certificate) หรือใบรับรองมาตรฐาน ISO ซึ่งรับรองคุณภาพและความปลอดภัยของสินค้า
• รหัสพิกัดศุลกากร
  รหัสสากลที่ใช้ในการจัดหมวดหมู่สินค้าทั่วโลก ซึ่งต้องมีความถูกต้องแม่นยำ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกคำนวณภาษีผิดพลาด
• เอกสารการปฏิบัติตามกฎระเบียบ
  เอกสารเพิ่มเติมตามข้อกำหนดของประเทศปลายทาง เช่น MSDS (เอกสารข้อมูลความปลอดภัยสารเคมี) หรือการรับรองมาตรฐานเฉพาะทาง

การจัดการเอกสารให้ครบถ้วน ถูกต้อง และจัดส่งให้ทันเวลา คือ การรับประกันว่าห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) จะดำเนินไปอย่างราบรื่น และหลีกเลี่ยงค่าใช้จ่ายที่ไม่คาดคิดนั่นเองครับ

---

10. การปฏิบัติ (Practice) – ประสบการณ์และการพัฒนาการส่งออกอย่างต่อเนื่อง

การปฏิบัติ (Practice) หมายถึง ประสบการณ์ในการปฏิบัติงานจริง และการพัฒนาอย่างต่อเนื่องในการดำเนินงานส่งออก การส่งออกที่ประสบความสำเร็จไม่ได้เกิดจากทฤษฎี แต่เกิดจากการลงมือทำจริง เรียนรู้จากความผิดพลาด และการปรับปรุงกระบวนการซ้ำๆ ซึ่งรวมถึงประเด็นสำคัญดังนี้

• ประสบการณ์ทำงานกับศุลกากร
  การเรียนรู้ที่จะจัดการกับขั้นตอน การเดินพิธีการศุลกากรอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ทั้งในประเทศผู้ส่งออกและประเทศผู้นำเข้า ซึ่งช่วยลดความล่าช้าของสินค้า
• การปรับปรุงบรรจุภัณฑ์สำหรับการขนส่งทางไกล
  การทดสอบและปรับปรุงวิธีการบรรจุหีบห่อ เพื่อให้สินค้าทนทานต่อแรงกระแทก การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ และสภาพการจัดเก็บที่แตกต่างกันตลอดห่วงโซ่อุปทาน
• การทำความเข้าใจรูปแบบการเจรจาทางวัฒนธรรม
  การเรียนรู้ที่จะสื่อสาร เจรจาต่อรอง และสร้างความไว้วางใจกับคู่ค้าต่างชาติ โดยเคารพและปรับตัวให้เข้ากับบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมของพวกเขา
• การเรียนรู้จากปัญหาการจัดส่งที่ผ่านมา
  การวิเคราะห์สาเหตุของความผิดพลาดในการจัดส่ง (เช่น ความล่าช้าในการเคลียร์เอกสาร หรือสินค้าเสียหาย) และนำข้อมูลเหล่านั้นมาปรับปรุงกระบวนการและ Paperwork
• การเสริมสร้างความสัมพันธ์กับตัวแทนจำหน่าย
  การสร้างความร่วมมือที่ลึกซึ้งกับตัวแทนจำหน่ายในท้องถิ่น (Local Distributors) เพื่อให้เกิดการสนับสนุนที่ดียิ่งขึ้นในด้านการทำ Promotion และ Marketing ในพื้นที่
• การปรับปรุงความเร็วและความแม่นยำของซัพพลายเชน
  การวัดผลและปรับปรุงความรวดเร็วในการจัดส่งสินค้า (ตั้งแต่รับคำสั่งซื้อจนถึงการส่งมอบ) และการลดข้อผิดพลาดในเอกสารและสินค้าคงคลัง

การปฏิบัติ คือ การเปลี่ยนองค์กรให้เป็นหน่วยงานที่เรียนรู้และปรับตัวได้ ในสภาพแวดล้อมการค้าระหว่างประเทศที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ซึ่งเป็นทักษะที่ได้มาจากการทำซ้ำ และการแก้ปัญหาในสถานการณ์จริง

---

11. พันธมิตร (Partnership) – การสร้างระบบนิเวศสำหรับการเติบโตในตลาดโลก

พันธมิตร (Partnership) เป็นสิ่งสำคัญอย่างมาก เพราะการส่งออกไม่สามารถทำได้ด้วยตัวคนเดียว ผู้ส่งออกที่ประสบความสำเร็จในระดับโลกต่างสร้าง “ระบบนิเวศ” (Ecosystem) ที่แข็งแกร่งของคู่ค้าที่ไว้ใจได้ โดยความแข็งแกร่งของพันธมิตรจะส่งผลโดยตรง ต่อความง่ายดายและความยั่งยืนของการเติบโตในตลาดต่างประเทศ เพราะพันธมิตรเหล่านี้ช่วยลดความซับซ้อน และลดช่องว่างทางความรู้ในด้านนโยบาย ช่องทางการจัดจำหน่าย รวมไปถึงการขนส่ง โดยพันธมิตรส่งออกที่สำคัญๆ ได้แก่

• ผู้นำเข้าและตัวแทนจำหน่าย (Importers and Distributors)
  เป็นหัวใจหลักของ ช่องทางจัดจำหน่าย (Place) พวกเขามีความรู้เชิงลึกเกี่ยวกับตลาดท้องถิ่น กฎหมาย และความชอบของลูกค้า ซึ่งช่วยในการปรับปรุงด้าน Promotion และ Price ได้
• ผู้รับจัดการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ (Freight Forwarders)
  ผู้เชี่ยวชาญด้านโลจิสติกส์ ที่ช่วยจัดการการขนส่งข้ามพรมแดน การประกันภัย และการดำเนินการ ที่ช่วยจัดการกับงาน Paperwork ที่ซับซ้อนอย่างมีประสิทธิภาพได้
• คลังสินค้าและผู้ให้บริการ 3PL (Warehouses and 3PL Providers)
  ให้บริการจัดเก็บสินค้า การบรรจุหีบห่อ และการกระจายสินค้าในประเทศปลายทาง จะช่วยลดภาระด้านโครงสร้างพื้นฐานของผู้ส่งออก
• หน่วยงานให้การรับรองและทดสอบ (Certification and Testing Agencies)
  ให้บริการทดสอบเพื่อให้มั่นใจว่าผลิตภัณฑ์ เป็นไปตามมาตรฐานและข้อบังคับทางกฎหมาย (เช่น FDA, CE) ของประเทศเป้าหมาย
• หน่วยงานส่งเสริมการส่งออกของรัฐบาล (Government Export Promotion Offices)
  ให้คำแนะนำ ข้อมูลตลาด และอาจให้การสนับสนุนทางการเงิน หรือช่วยในการค้นหาผู้ซื้อในต่างประเทศ
• พันธมิตรการขายในท้องถิ่น (Local Sales Partners)
  ตัวแทนหรือที่ปรึกษาในพื้นที่ ที่ช่วยในการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า การเจรจา และการเข้าถึงกลุ่มลูกค้าใหม่ๆ
• พันธมิตรร้านค้าปลีกและ E-Commerce (Retail and E-commerce Alliances)
  การร่วมมือกับห้างสรรพสินค้า เครือข่ายร้านค้าปลีก หรือแพลตฟอร์ม E-Commerce ชั้นนำในต่างประเทศ เพื่อเพิ่มช่องทางการขาย

การสร้างและรักษาความสัมพันธ์กับพันธมิตรเหล่านี้ คือ การลงทุนที่สำคัญ ซึ่งช่วยให้บริษัทสามารถดำเนินการส่งออกได้อย่างคล่องตัว ลดความเสี่ยง และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันระดับโลกได้

---

12. การวางตำแหน่งทางการตลาด (Positioning) – การปรับภาพลักษณ์ให้เข้ากับตลาดโลก

การวางตำแหน่งทางการตลาด (Positioning) ในบริบทของการส่งออก คือ การกำหนดว่า แบรนด์และผลิตภัณฑ์ของคุณจะถูกรับรู้ และจดจำอย่างไรโดยผู้บริโภคในแต่ละตลาดต่างประเทศ สิ่งสำคัญ คือ การเข้าใจว่าการวางตำแหน่งของแบรนด์จะต้องถูก “ปรับแต่งให้เหมาะสมกับแต่ละตลาด” เพราะแบรนด์ที่ถูกมองว่า “พรีเมียม” ในประเทศหนึ่ง อาจกลายเป็น “ระดับกลาง” หรือ “ราคาประหยัด” ในอีกประเทศหนึ่งได้ ดังนั้น การวางตำแหน่งที่ถูกต้องจะช่วยให้ ราคา (Price) และ การส่งเสริมการขาย (Promotion) มีประสิทธิภาพสูงสุด โดยมีมิติที่ต้องพิจารณา ดังนี้

• ระดับพรีเมียมเทียบกับเศรษฐกิจ
  กำหนดว่าสินค้าจะถูกวางขายในตลาดพรีเมียม (เน้นคุณภาพ ความหรูหรา) หรือตลาดมวลชน (เน้นราคาที่เข้าถึงง่าย) การตัดสินใจนี้ต้องสอดคล้องกับกำลังซื้อและคู่แข่งในพื้นที่
• รสนิยมท้องถิ่นเทียบกับอัตลักษณ์ระดับโลก
  เลือกว่าจะเน้นภาพลักษณ์ความเป็น “สินค้าท้องถิ่น” ที่ปรับให้เข้ากับรสนิยมของประเทศนั้นๆ หรือเน้นภาพลักษณ์ความเป็น “แบรนด์ระดับโลก” ที่มีความเป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วโลก
• การอ้างสิทธิ์ด้านความยั่งยืนและจริยธรรม
  ในหลายประเทศ ผู้บริโภคให้ความสำคัญกับประเด็นด้านสิ่งแวดล้อม ดังนั้น การค้าที่เป็นธรรม (Fair Trade) และความยั่งยืน (Sustainability) การเน้นย้ำคุณค่าเหล่านี้ สามารถสร้างจุดยืนที่โดดเด่นได้
• ความเหมาะสมทางวัฒนธรรม และการสร้างแบรนด์เชิงอารมณ์
  ปรับการสื่อสารของแบรนด์ให้เข้ากับค่านิยม และความรู้สึกร่วมของวัฒนธรรมท้องถิ่น เพื่อสร้างความผูกพันทางอารมณ์กับผู้บริโภค
• ภูมิทัศน์ของคู่แข่ง
  ทำความเข้าใจว่าคู่แข่งรายหลักในตลาดท้องถิ่น ถูกวางตำแหน่งไว้อย่างไร และหาช่องว่างที่แบรนด์ของคุณ สามารถสร้างความแตกต่างได้
• การรับรู้ของตลาดและจิตวิทยาผู้บริโภค
  ศึกษาว่าผู้บริโภคในประเทศนั้นๆ มีทัศนคติต่อสินค้าที่นำเข้า หรือสินค้าจากประเทศของคุณอย่างไร เพื่อปรับกลยุทธ์การสื่อสารให้สอดคล้องกัน

การวางตำแหน่งทางการตลาดที่ประสบความสำเร็จในการส่งออก คือ การมี ความยืดหยุ่นเชิงกลยุทธ์ ในการปรับเปลี่ยนภาพลักษณ์ของแบรนด์ (Brand Image) โดยไม่สูญเสียแก่นแท้ของแบรนด์(Brand Essence) ไป

---

13. การคุ้มครอง (Protection) – การสร้างความปลอดภัยระยะยาวให้ธุรกิจ

การคุ้มครอง (Protection) เป็น P สุดท้ายและสำคัญอย่างยิ่ง ในการสร้างความมั่นใจใน “ความปลอดภัยระยะยาว” ของธุรกิจส่งออก หากการดำเนินธุรกิจในระดับโลกโดยไม่มีการป้องกันที่เพียงพอ จะทำให้ธุรกิจของคุณเสี่ยงต่อการถูกลอกเลียนแบบ ปัญหาทางกฎหมาย และความสูญเสียทางการเงินอย่างรุนแรง โดยพื้นที่สำคัญของการคุ้มครอง นั้นรวมถึง

• การจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในแต่ละประเทศ
  การส่งออกไปยังประเทศใหม่ หมายถึง คุณต้องจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า และชื่อแบรนด์ของคุณในเขตอำนาจศาลนั้นๆทันที เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เล่นในท้องถิ่น (หรือคู่แข่ง) ขโมยหรือใช้ชื่อแบรนด์ของคุณ
• การคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา
  การปกป้องสิทธิบัตร สูตรการผลิต หรือการออกแบบเฉพาะของผลิตภัณฑ์ โดยการละเลยเกี่ยกับเรื่องนี้ ก็จะทำให้คู่แข่งสามารถผลิตสินค้าเลียนแบบได้ง่าย
• การป้องกันการปลอมแปลง
  การใช้เทคโนโลยีหรือวิธีการตรวจสอบความถูกต้องของสินค้า เพื่อให้ลูกค้ามั่นใจว่าได้รับผลิตภัณฑ์ของแท้ และรักษาภาพลักษณ์ของแบรนด์ไว้
• กลไกการควบคุมคุณภาพ
  การกำหนดมาตรฐานการตรวจสอบคุณภาพ ที่เข้มงวดตลอดห่วงโซ่อุปทาน โดยการมีระบบ QC ที่ดีจะช่วยลดความเสี่ยงด้านความรับผิดต่อผลิตภัณฑ์ ซึ่งเป็นค่าใช้จ่ายในการคุ้มครองที่สูงมาก
• การคุ้มครองสัญญาทางกฎหมายกับตัวแทนจำหน่าย
  การร่างสัญญาที่ชัดเจนและรัดกุมกับพันธมิตรในท้องถิ่น ด้วยการกำหนดขอบเขตการทำงาน สิทธิในการขายแต่เพียงผู้เดียว ข้อกำหนดการเลิกสัญญา และการจัดการข้อพิพาทอย่างชัดเจน
• การประกันภัย
  การจัดหาประกันภัยที่จำเป็น เช่น ประกันความรับผิดต่อผลิตภัณฑ์ เพื่อคุ้มครองความเสียหายที่เกิดจากการใช้สินค้าของคุณ ประกันภัยการขนส่ง และประกันสินเชื่อทางการค้า เพื่อคุ้มครองความเสี่ยงจากการไม่ชำระเงินของลูกค้า
• การคุ้มครองการปฏิบัติตามกฎระเบียบ
  การมีระบบตรวจสอบภายในที่เข้มงวด เพื่อให้มั่นใจว่าสินค้าและกระบวนการทางการค้าทั้งหมด จะสอดคล้องกับนโยบายในต่างประเทศอยู่เสมอ ดังนั้น การมีที่ปรึกษาด้านกฎหมายการค้าระหว่างประเทศ ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของการคุ้มครองนี้

การคุ้มครองที่รอบด้าน คือ การลงทุนเพื่อความมั่นคง ที่ไม่ใช่เพียงแค่ค่าใช้จ่าย โดยการดำเนินการด้านการคุ้มครองอย่างจริงจัง จะช่วยลดโอกาสในการเผชิญกับวิกฤตทางกฎหมาย และสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันในระยะยาว

---

หลักการ 13Ps ของการส่งออก ถือเป็นการรวมเอาหลักการพื้นฐาน “4Ps ของการตลาด” เข้ากับ “9Ps ของความพร้อมทางธุรกิจระหว่างประเทศ” ซึ่งทั้งหมดนี้เมื่อนำมารวมกัน ก็จะกลายเป็นโมเดลที่ครอบคลุมสำหรับธุรกิจ ที่ตั้งเป้าหมายจะขยายธุรกิจไปนอกพรมแดน โดยหากธุรกิจใดๆสามารถสร้างกลยุทธ์การส่งออกที่แข็งแกร่งและยั่งยืนได้ การส่งออกก็จะขยายไปสู่ระดับโลกอย่างแท้จริงนั่นเอง