การฟื้นคืนแบรนด์ Burberry กับกลยุทธ์พลิกภาพลักษณ์สู่ Luxury Brand ระดับโลก
แบรนด์หรู (Luxury Brand) มักต้องเผชิญกับสภาวะ ในลักษณะของการกลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่แปลกประหลาดประการหนึ่ง ซึ่งนั่นคือ ยิ่งแบรนด์ได้รับความนิยมมากเท่าไหร่ ความเสี่ยงที่ “ความพิเศษเฉพาะตัว” (Exclusivity) ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของความหรูหรา จะลดน้อยลงก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งคงไม่มีแบรนด์ไหนที่จะสะท้อนความท้าทายนี้ ได้ชัดเจนไปกว่าแบรนด์ที่ชื่อว่า Burberry อีกแล้ว เพราะในช่วงต้นทศวรรษที่ 2000 นั้น Burberry ประสบปัญหารุนแรงด้าน ภาพลักษณ์ (Brand Image) จากเดิมที่เคยเป็นหนึ่งใน Fashion House ที่ทรงเกียรติที่สุดของอังกฤษ
Opportunity Cost ต้นทุนที่แพงที่สุดสำหรับธุรกิจที่ไม่มีใครมองเห็น
ในการตัดสินใจแต่ละครั้งเรามักรู้สึกว่า มันคือ การเลือกสิ่งใดสิ่งหนึ่งจากตัวเลือกที่มีอยู่ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ทุกการตัดสินใจกลับแฝงไปด้วย “การปฏิเสธสิ่งอื่นทั้งหมด” ไปพร้อมๆกัน ตัวอย่างเช่น เมื่อบริษัทตัดสินใจลงทุนในแคมเปญโฆษณาใดแคมเปญหนึ่ง เลือกเจาะตลาดกลุ่มเป้าหมายกลุ่มเดียว หรือเปิดตัวผลิตภัณฑ์เพียงอย่างเดียว นั่นหมายความว่าบริษัทกำลังละทิ้งโอกาสทางเลือกอื่นๆ เส้นทางการเติบโตที่มีศักยภาพ ตลอดจนความได้เปรียบในอนาคตไป ความสมดุลที่มองไม่เห็นนี้เอง คือ สิ่งที่เรียกว่า “ต้นทุนค่าเสียโอกาส” (Opportunity Cost) ซึ่งในหลายกรณี มันถือเป็นต้นทุนที่สูงที่สุดเท่าที่ธุรกิจเคยจ่ายไป โดยที่ต้นทุนเหล่านี้ไม่เคยปรากฏให้เห็นเลยแม้แต่บรรทัดเดียวในงบการเงิน
5 Levels Decision Making Framework กับกลยุทธ์การคิดแบบผู้นำยุคใหม่
ในองค์กรยุคปัจจุบัน ผู้นำส่วนใหญ่มักเข้าใจผิดว่าความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ การตัดสินใจให้ถูกต้อง แต่ในความเป็นจริงแล้ว ปัญหาที่รุนแรงกว่านั้น คือ การที่พวกเขา “ไม่รู้ว่ากำลังรับมือกับการตัดสินใจประเภทไหนอยู่” เมื่อขาดความชัดเจน และผลที่ตามมา ก็คือ ความระส่ำระสายภายในองค์กร ไม่ว่าจะเป็นการรีบร้อนตัดสินใจในเชิงกลยุทธ์จนขาดความรอบคอบ การใช้เวลาวิเคราะห์ประเด็นหน้างานที่มากเกินความจำเป็น การปล่อยให้เรื่องเล็กน้อยกัดกินเวลาของผู้บริหาร หรือการปล่อยให้โอกาสสำคัญหลุดลอยไปเพียงเพราะความล่าช้าที่เกิดขึ้น ด้วยสภาวะสุญญากาศในการตัดสินใจเหล่านี้ ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะผู้นำขาดสติปัญญา แต่เป็นเพราะขาดโครงสร้างทางความคิดที่เป็นระบบ ทำให้เกิด “กรอบการตัดสินใจ 5 ระดับ” (5-Level Decision-Making Framework)
Case Study: Zoom กับการทำ Business Model Canvas (BMC)
Zoom Video Communications คือ บริษัทเทคโนโลยีด้านการสื่อสารระดับโลกที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2011 โดย Eric Yuan ซึ่งให้บริการแพลตฟอร์มการประชุมผ่านวิดีโอในรูปแบบคลาวด์ การประชุมออนไลน์ การจัดสัมมนาผ่านทางเว็บไซต์ (Webinar) และเครื่องมือสำหรับการทำงานร่วมกัน ที่ถูกออกแบบมาเพื่อช่วยให้การสื่อสารทางไกลสำหรับธุรกิจ สถาบันการศึกษา และบุคคลทั่วไปเป็นเรื่องง่ายขึ้น Zoom ได้กลายเป็นชื่อที่ทุกคนคุ้นเคยในช่วงที่โลกเปลี่ยนผ่าน ไปสู่การทำงานทางไกลและการเรียนออนไลน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงการแพร่ระบาดของ COVID-19 ที่ความต้องการสื่อสารเสมือนจริงเพิ่มสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด
ปัญหาภายในองค์กรที่ทำให้ Marketing Strategy ล้มเหลวตั้งแต่เริ่มต้น
ท่ามกลางการประชุมระดับบริหารทั่วโลก เรามักเห็นทีมการตลาดนำเสนอกลยุทธ์ (Marketing Strategy) อันซับซ้อน ที่เพียบพร้อมไปด้วยข้อมูลเชิงลึกที่เฉียบคม งานวิจัยตลาดที่น่าเชื่อถือ และแผนงานแคมเปญที่ออกแบบมาอย่างประณีต แต่ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่เดือน กลยุทธ์ที่ดูดีเหล่านั้นกลับค่อยๆลดบทบาทลงจนหายไปในที่สุด แม้งบประมาณจะถูกใช้ไปและกิจกรรมต่างๆ ถูกขับเคลื่อนตามแผน แต่ผลกระทบเชิงกลยุทธ์ที่คาดหวังไว้กลับไม่เกิดขึ้นจริง ซึ่งข้อเท็จจริงที่น่าสนใจ คือ ความล้มเหลวเหล่านี้แท้จริงแล้วมักไม่ได้เกิดจากตัวกลยุทธ์ที่บกพร่อง เนื่องจากโดยส่วนใหญ่แผนงานมักมีความสมบูรณ์ ทั้งในเชิงทฤษฎีและหลักการวิเคราะห์อยู่แล้ว แต่ปัญหาในเรื่องนี้มักเกิดจากปัจจัยภายในองค์กรเอง
กลยุทธ์พัฒนาสินค้าด้วย Kano Model เพื่อสร้างความพึงพอใจลูกค้า
ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการบริหารจัดการประสบการณ์ลูกค้านั้น ความท้าทายสำคัญที่องค์กรต้องเผชิญ คือ การจำแนกให้ได้ว่าคุณสมบัติใดของผลิตภัณฑ์ ที่สำคัญต่อลูกค้าอย่างแท้จริง เพราะไม่ใช่ทุกฟีเจอร์จะส่งผลต่อความพึงพอใจในระดับที่เท่ากัน บางคุณสมบัติเป็นสิ่งที่ลูกค้าคาดหวังว่าต้องมีอยู่แล้ว ในขณะที่บางคุณสมบัติสามารถสร้างความประทับใจ และกลายเป็นข้อได้เปรียบทางการแข่งขันได้ และเพื่อตอบโจทย์ความซับซ้อนนี้ ดร.โนริอากิ คาโนะ (Noriaki Kano) ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการคุณภาพชาวญี่ปุ่น จึงได้พัฒนา “Kano Model” ขึ้นมาในช่วงทศวรรษ 1980 เพื่อช่วยให้องค์กรสามารถจัดกลุ่มคุณสมบัติของผลิตภัณฑ์ ตามอิทธิพลที่มีต่อความพึงพอใจของลูกค้า
Case Study: Grab กับการทำ Business Model Canvas (BMC)
Grab คือ แพลตฟอร์มซูเปอร์แอปชั้นนำในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 2012 ในฐานะบริการเรียกรถภายใต้ชื่อ MyTeksi ก่อนจะวิวัฒนาการสู่ระบบนิเวศดิจิทัลที่ให้บริการหลากหลาย ปัจจุบัน Grab มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในประเทศสิงคโปร์ และดำเนินธุรกิจครอบคลุมหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยนำเสนอตั้งแต่บริการด้านการขนส่ง การสั่งอาหาร การส่งพัสดุ การชำระเงินดิจิทัล ไปจนถึงบริการทางการเงิน
Case Study: Shopee กับการทำ Business Model Canvas (BMC)
Shopee คือ แพลตฟอร์ม E-Commerce ชั้นนำในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และไต้หวัน ภายใต้การดำเนินงานของ Sea Group ซึ่งเชื่อมโยงผู้ซื้อและผู้ขายหลายล้านรายเข้าด้วยกัน ผ่านตลาดดิจิทัลที่เน้นการใช้งานบนมือถือเป็นหลัก Shopee เปิดตัวในปี 2015 โดยถูกสร้างขึ้นเพื่อแก้ปัญหาความกระจัดกระจายของระบบค้าปลีกในภูมิภาค ด้วยการนำเสนอการช้อปปิ้งออนไลน์ที่เข้าถึงง่าย ราคาที่แข่งขันได้ และประสบการณ์การใช้งาน ที่ปรับให้เข้ากับความต้องการของแต่ละท้องถิ่น แพลตฟอร์มนี้เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการมุ่งเน้นความคุ้มค่า
Case Study: Zara กับการทำ Business Model Canvas (BMC)
Zara เป็นแบรนด์เรือธง (Flagship Brand) ภายใต้เครือ Inditex ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ค้าปลีกสินค้าแฟชั่นรายใหญ่ที่สุดของโลก Zara มีชื่อเสียงโด่งดังจากการเป็นผู้บุกเบิกโมเดลธุรกิจแบบ “Fast Fashion” โดยสามารถเปลี่ยนจากงานออกแบบชิ้นใหม่ ให้กลายเป็นสินค้าวางจำหน่ายในร้านได้ภายในระยะเวลาเพียง 2-3 สัปดาห์ ซึ่งรวดเร็วกว่าผู้ค้าปลีกแบบดั้งเดิมอย่างมหาศาล ด้วยจำนวนร้านค้ามากกว่า 2,000 แห่ง ในกว่า 90 ประเทศทั่วโลก Zara ยังคงเป็นผู้นำในการนำเสนอเสื้อผ้าที่ทันสมัย ตามเทรนด์ ในราคาที่เข้าถึงได้สำหรับตลาดโลก
Case Study: Patagonia กับการทำ Business Model Canvas (BMC)
Patagonia คือ บริษัทผู้ผลิตเสื้อผ้าและอุปกรณ์ Outdoor สัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นในปี 1973 โดย อีวอน ชูนาร์ด (Yvon Chouinard) แบรนด์นี้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ในฐานะแบรนด์ที่ผสมผสานระหว่าง “เป้าหมายในการรักษาโลก” เข้ากับ “การทำกำไร” ได้อย่างลงตัว โดยมีชื่อเสียงโดดเด่นในด้านการเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อม การดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืน และอุปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพสูง Patagonia เจาะกลุ่มลูกค้าที่รักการใช้ชีวิตกลางแจ้ง พร้อมกับการรณรงค์เรื่องคุณค่าของการอนุรักษ์ การใช้แรงงานอย่างเป็นธรรม