รู้จักระดับของ Brand Meaning จากฟังก์ชันสู่ความหมายเชิงวัฒนธรรม
ความหมายของแบรนด์ (Brand Meaning) ไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งที่ทำให้ลูกค้าได้รู้จักแบรนด์เท่านั้น แต่ยังเป็นสิ่งที่กำหนดความเชื่อ ความรู้สึก ตลอดจนสิ่งที่พวกเขาสะท้อนตัวตนออกมาผ่านแบรนด์นั้นๆอีกด้วย ซึ่งในทฤษฎีการสร้างแบรนด์ขั้นสูงนั้น ความหมายของแบรนด์จะมีการพัฒนาและเติบโตขึ้นเป็นชั้นที่ชัดเจน โดยเริ่มไต่ระดับตั้งแต่องค์ประกอบพื้นฐานด้านประโยชน์ใช้สอย (Functional Value) ไปจนถึงการก้าวขึ้นสู่การเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม (Cultural Significance) ที่เกิดขึ้นจากการผสมผสานระหว่างการเชื่อมโยงข้อมูลในใจผู้บริโภค (Associations) การรับรู้ (Perceptions) และการตีความ (Interpretations) ผ่านประสบการณ์ตรงที่พวกเขาได้รับในท้ายที่สุด
Storytelling vs Direct Selling เลือกสไตล์การสื่อสารที่ได้ทั้งการขาย และการสร้างแบรนด์ไปในตัว
ในโลกของการตลาดยุคใหม่ วิธีสื่อสารนั้นสำคัญไม่แพ้สิ่งที่คุณนำเสนอ โดย “การเล่าเรื่องราว” (Storytelling) และ “การขายตรง” (Direct Selling) ก็ถือว่าเป็น 2 กลยุทธ์ที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิงที่มักจะถูกใช้อยู่อย่างสม่ำเสมอ ซึ่งโดยหลักแล้วการเล่าเรื่องราวจะเน้นขับเคลื่อนด้วยอารมณ์ และความผูกพันเพื่อสร้างความเชื่อใจในระยะยาว ส่วนการขายตรงจะมุ่งเน้นความชัดเจนและกระตุ้นให้เกิดการตัดสินใจซื้อในทันที ซึ่งหากเลือกใช้ผิดเวลา เช่น รีบขายตรงตั้งแต่เริ่มทำความรู้จัก หรือเอาแต่เล่าเรื่องในจุดที่ควรปิดการขาย ก็อาจทำให้พลาดโอกาสทางธุรกิจไปอย่างน่าเสียดาย หัวใจสำคัญจึงอยู่ที่การเลือกใช้ให้ถูกช่วงเวลาในเส้นทางการตัดสินใจของลูกค้า (Customer Journey) โดยใช้การเล่าเรื่องเพื่อดึงดูดใจในตอนต้น และใช้การขายตรงเพื่อปิดยอดในตอนท้ายนั่นเอง
Brand Equity vs Brand Values คุณค่าของแบรนด์ที่ความหมายไม่เหมือนกัน
จากประสบการณ์ที่ผมสอนเรื่อง การสร้างแบรนด์ (Branding) มาหลายครั้ง ผมมักจะเจอกับคำถามที่เกี่ยวกับ 2 คำนี้อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งนั่นก็คือ Brand Equity และ Brand Values เพราะเนื่องจากทั้ง 2 คำนี้ถูกแปลเป็นภาษาไทยแบบเหมือนกันเป๊ะๆว่า “คุณค่าของแบรนด์” ผมเลยไม่แปลกใจเลยที่ 2 คำนี้จะสร้างความสับสนให้กับใครหลายๆคน จนเกิดคำถามตามมาว่า Brand Equity และ Brand Values มันเหมือนกันไหม
จิตวิทยาที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังทุกการตัดสินใจของลูกค้า (Psychology Behind Customer Decision)
เป็นเวลาหลายสิบปีที่โลกการตลาดฝังหัวกับความเชื่อที่ว่า “ลูกค้าคือสิ่งมีชีวิตที่เปี่ยมด้วยเหตุผล” โดยพวกเขาจะนั่งประเมินฟีเจอร์อย่างละเอียด กางราคาเปรียบเทียบ และเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองอย่างใจเย็น แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง ความเชื่อนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา เพราะเนื้อแท้ของมนุษย์ไม่ได้ซื้อของด้วยตรรกะเป็นอันดับแรก แต่เราซื้อด้วย “แรงขับทางอารมณ์ การรับรู้ อคติในใจ และตัวกระตุ้นใต้จิตสำนึก” จากนั้นจึงค่อยหยิบยกเหตุผลมาอ้างอิง เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจของตัวเองในภายหลัง